Stowarzyszenie Ziemia Gnieźnieńska
Wspieramy zabytki kulturty polskiej
Młodzież o patriotyzmie
Ziemia Gnieźnieńska podsumowała projekt
Warszawa widziana okiem ucznia w 100.rocznicę odzyskania Niepodległości

Zgodnie z aktualnie jeszcze obowiązującą Ustawą o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej do uzyskania bezpłatnej pomocy prawnej uprawnione są osoby, które korzystają ze świadczeń pomocy społecznej, posiadają Kartę Dużej Rodziny, mają status kombatanta, weterana, weterana poszkodowanego, w wieku do 26 roku życia oraz w wieku powyżej 65 roku życia, kobiety będące w ciąży, osoby doświadczające klęski żywiołowej, katastrofy naturalnej lub awarii technicznej. Okoliczności te muszą być wykazane konkretnymi okolicznościami.
Od stycznia 2019 r. grupa osób uprawnionych do uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej ma diametralnie ulec zmianie. Nieodpłatna pomoc prawna oraz nieodpłatne poradnictwo obywatelskie będą przysługiwać osobom, które nie będą w stanie ponieść kosztów odpłatnej pomocy prawnej. By uzyskać bezpłatną pomoc prawną będzie trzeba złożyć oświadczenie, z którego treści będzie wynikało, że osoby zgłaszającej się po bezpłatną pomoc prawną nie stać na odpłatną pomoc prawną.
Nieodpłatna pomoc prawna nie będzie obejmowała spraw związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z wyjątkiem przygotowania do rozpoczęcia prowadzenia działalności.

Zgodnie z art. 57 i art. 58 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z dnia 25 lutego 1964 r. wyroku orzekającym rozwód rozstrzyga się o:

a) sposobie rozwiązania małżeństwa stron:
 – orzekając rozwód sąd bada czy i który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego, jednym z warunków orzeczenia rozwodu jest ustalenie, iż doszło do trwałego i zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego;

- sąd może rozwiązać małżeńskiego przez rozwód bez orzekania o winie, z wyłącznej winy jednej ze stron lub przez rozwód z winy obu stron;

- sąd na zgodne żądanie małżonków zaniecha orzekania o winie, w tej sytuacji następując skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy;

b) władzy rodzicielskiej nad mał. dziećmi- sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednej ze stron ograniczają prawo drugiego z rodziców do prawa do współdecydowania o istotnych sprawach małoletnich dzieci;

- sąd może pozostawić obojgu rodzicom wykonywanie władzy rodzicielskiej;

 - sąd może również ograniczyć władzę rodzicielską jednemu lub obojgu rodzicom, może też w wyroku rozwodowym pozbawić jednego lub oboje z nich władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi;

c) wysokości alimentów na rzecz mał. dziecka – sąd w wyroku rozwodowym obligatoryjne wskazuje w jaki sposób każdy z rodziców ma obowiązek ponosić koszty utrzymania małoletnich dzieci;

d) sposobie kontaktów z mał. dziećmi – sąd na wniosek rodziców odstępuje od regulowania kontaktów małoletnich dzieci, niemniej jednak reguła jest, iż rozstrzyga o sposobie kontaktów tego z rodziców, który nie zamieszkuje z mał. dziećmi w szczególności gdy rodzice mał. dzieci pozostają w konflikcie;
e) sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania - Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków.

- W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka.

f) podziale majątku wspólnego stron - na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe.