Stowarzyszenie Ziemia Gnieźnieńska
Wspieramy zabytki kulturty polskiej
Młodzież o patriotyzmie
Ziemia Gnieźnieńska podsumowała projekt
Warszawa widziana okiem ucznia w 100.rocznicę odzyskania Niepodległości

Tematykę zakresu świadczeń alimentacyjnych na rzecz małoletniego dziecka regulują przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z dnia z dnia 25 lutego 1964 r.

Zgodnie z art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach małoletniego dziecka, niemniej jednak rodzic może wykonywać obowiązek alimentacyjny w części lub w całości poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie uprawnionego dziecka. W przypadku gdy rodzice małoletniego dziecka żyją w rozłączeniu, a rodzic nie zamieszkujący z małoletnim dzieckiem oraz nie utrzymujący kontaktów w regularnym wymiarze może być obciążony kosztami utrzymania małoletniego dziecka w większym zakresie niż drugi z rodziców.

Istotny jest fakt, iż w sytuacji gdy rodzice żyją w rozłączeniu w sprawie o alimenty, rodzic sprawujący samodzielnie opiekę nad małoletnim dzieckiem może wywodzić, iż w całości wykonuje swój obowiązek alimentacyjny poprzez osobiste starania o wychowanie i utrzymanie małoletniego dziecka. Wówczas istnieje możliwość obciążenia drugiego z rodziców w całości kosztami utrzymania małoletniego dziecka.

W tym miejscy podkreślić należy, iż na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają:

1) świadczenia z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2016 r. poz. 169, 195 i 1579 oraz z 2017 r. poz. 60), podlegające zwrotowi przez zobowiązanego do alimentacji;
2) świadczenia, wydatki i inne środki finansowe związane z umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej;
3) świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. poz. 195 i 1579 oraz z 2017 r. poz. 60 i 245);
4) świadczenia rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1518 i 1579 oraz z 2017 r. poz.
Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego. Sądy badają prawo małoletniego dziecka do równej stopy życiowej do stopy na jakiej żyją rodzice małoletniego dziecka. Fakt rozstania, czy orzeczenia rozwodu nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych, bowiem dzieci mają prawo do niezmiennej stopy życiowej, a ich potrzeby powinny być zaspokojone na dotychczasowym poziomie. Do usprawiedliwionych potrzeb małoletniego dziecka zalicza się: koszty mieszkaniowe ( w tym koszty mediów), koszty wyżywienia, zakupu odzieży i obuwia, leków i ewentualnego leczenia, zakupu pomocy naukowych i edukacyjnych, zakupu wyprawki szkolnej i książek, realizacji pasji oraz rozwoju małoletniego np. koszty zajęć dodatkowych, koszty wyjazdów wakacyjnych oraz koszty prezentów np. urodzinowych. W zależności od poziomu życia prezentowanego przed wniesieniem pozwu w zakresie alimentów sąd dokonuje oceny potrzeb, które uznaje za usprawiedliwione.

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy też od możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego do alimentacji. Podkreślić należy, iż jeśli rodzic nie podejmuje zatrudnienia lub podejmuje zatrudnienie poniżej kwalifikacji, sąd nie bierze tych okoliczności pod uwagę i bada na jakim poziomie kształtowałyby się dochody zobowiązanego do alimentacji gdyby wykorzystywał swoje możliwości i podejmował pracę dostępną na rynku pracy.

Tematykę ograniczeń w postępowaniu egzekucyjnym reguluje Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r.

Zgodnie z art. 829 Kodeksu postępowania cywilnego nie podlegają egzekucji:
1) przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;
2) zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres jednego miesiąca;
3) jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów;
4) narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych;
5) u dłużnika pobierającego periodyczną stałą płacę - pieniądze w kwocie, która odpowiada niepodlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty, a u dłużnika nieotrzymującego stałej płacy - pieniądze niezbędne dla niego i jego rodziny na utrzymanie przez dwa tygodnie;
6) przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową;
7) produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2211 oraz z 2018 r. poz. 650, 697 i 1039) niezbędne do funkcjonowania podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej przez okres trzech miesięcy oraz niezbędne do jego funkcjonowania wyroby medyczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 211 oraz z 2018 r. poz. 650);
8) przedmioty niezbędne ze względu na niepełnosprawność dłużnika lub członków jego rodziny;
9)  sumy i świadczenia w naturze wyasygnowane na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych;
10) sumy przyznane przez Skarb Państwa na specjalne cele (w szczególności stypendia, wsparcia), chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z urzeczywistnieniem tych celów albo z tytułu obowiązku alimentacyjnego;
11) środki pochodzące z programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62 i 1000), wypłacone w formie zaliczki, chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z realizacją projektu, na który środki te były przeznaczone;
12) prawa niezbywalne, chyba że możność ich zbycia wyłączono umową, a przedmiot świadczenia nadaje się do egzekucji albo wykonanie prawa może być powierzone komu innemu;
13) świadczenia z ubezpieczeń osobowych oraz odszkodowania z ubezpieczeń majątkowych, w granicach określonych w drodze rozporządzenia przez Ministrów Finansów86) i Sprawiedliwości; nie dotyczy to egzekucji mającej na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów;
14) świadczenia z pomocy społecznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2017 r. poz. 1769 i 1985 oraz z 2018 r. poz. 650 i 700);
15) wierzytelności przypadające dłużnikowi z budżetu państwa lub od Narodowego Funduszu Zdrowia z tytułu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm.87)) przed ukończeniem udzielania tych świadczeń, w wysokości 75% każdorazowej wypłaty, chyba że chodzi o wierzytelności pracowników dłużnika lub świadczeniodawców, o których mowa w art. 5 pkt 41 lit. a i b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;
16) sumy przyznane orzeczeniem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, jeżeli egzekwowana wierzytelność przysługuje Skarbowi Państwa;
17) świadczenie integracyjne w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 1828 oraz z 2018 r. poz. 650);
18)  wierzytelności przysługujące spółdzielni mieszkaniowej wobec członków spółdzielni i osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługuje spółdzielcze prawo do lokalu albo własność lokalu, z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 845), jak również środki, będące w dyspozycji spółdzielni w związku z wnoszeniem tych opłat, chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z wykonaniem przez wierzyciela zobowiązań, które miały być zaspokojone z opłat, o których mowa w art. 4 tej ustawy.
19) należności wypłacone w związku ze śmiercią tytułem zapomogi lub jednorazowego zaopatrzenia pod jakąkolwiek nazwą albo z tytułu ubezpieczenia na pokrycie kosztów pogrzebu podlegają egzekucji tylko na zaspokojenie tych kosztów;
20)Wynagrodzenie ze stosunku pracy podlega egzekucji w zakresie określonym w przepisach Kodeksu pracy.